เพราะไม่รู้จักตัวเอง จึงสร้างเครื่องบังตัวเองขึ้น
ในกรณีที่กล่าวว่า "พระพุทธเจ้า (ตามทัศนะของผู้นั้น) เป็นเครื่องบังนิพพานเสียเอง" นั้น ถ้าเรามานึกกันดูให้ดีว่าได้บังไว้อย่างไรแล้ว เราจะเห็นว่าเพราะไม่มีการรู้จักตัวเองอย่างถูกต้อง จึงเกิดความต้องการพระพุทธเจ้าและสร้างพระพุทธเจ้าขึ้นด้วยตัณหาของตัวเอง
พระสารีบุตรแรกเกิดชื่อว่า “อุปติสสะ” เป็นบุตรของนางพราหมณีชื่อสารี และพราหมณ์ชื่อวันคันตะ ผู้เป็นหัวหน้าหมู่บ้านอุปติสคามแห่งตำบลนาลกะหรือนาลันทะ ในวันเดียวกันวันที่นางพราหมณีสารีให้กำเนิดอุปติสสะนั้นมีครอบครัวข้างเคียงให้กำเนิดบุตรชื่อว่า “โกลิตะ” หรือเมื่อต่อมาพระมหาโมคัลลานะเมื่อเจริญเติบโตขึ้นก็ได้มาเป็นเพื่อนสนิทกัน
วันหนึ่งอุปติสสะและโกลิตะได้ช่วนกันไปเที่ยวในงานรื่นเริงประจำปีในกรุงราชคฤห์ ขณะชมมหรสพอยู่นั้นเกิดความสลดใจขึ้นมาอย่างเดียวกันว่ากิจกรรมนี้ชั่งไร้สาระสิ้นดี หาสาระอะไรไม่ได้เลยควรจะหาสิ่งใดเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวและหลุดพ้นจากบ่วงเช่นนี้ ต่อมาสองสหายได้ไปมอบตัวเป็นศิษย์ของสำนักทางปรัชญาผู้มีชื่อเสียง นามว่า สัญชัย เวลัฏฐบุตร
บุรุษผู้มีนามว่า "พาหิยะ" กำลังอยู่ในวัยหนุ่มเต็มไปด้วยพละกำลังที่จะทำสิ่งต่างๆมากมาย เขาเลือกอาชีพค้าขายเพราะคิดว่ามันคงทำเงินให้เป็นกอบเป็นกำ ในท่ามกลางคนรุ่นเดียวกัน พาหิยะแลดูฉลาดและโดดเด่นกวาเพื่อน มีความกล้าหาญ ชอบผจญภัย
